…έχουμε φάει πέντε και δεν έχουμε ρίξει καμία.

 

[αν είναι να μιλήσουμε για ενεργειακή και φορολογική πολιτική, ας βάλουμε στη συζήτηση και τους πολίτες, όχι μόνο τους βιομηχάνους] 

Ένα πράγμα θα καταλάβεις σίγουρα αν ακούσεις Έλληνα βιομήχανο (ή εκπρόσωπο της ελληνικής βιομηχανίας) να μιλάει δημόσια. Οι τύποι είναι γνήσια νεοφιλελεύθεροι: δεν θέλουν κρατική παρέμβαση, δεν θέλουν φόρους. Το μόνο που ζητούν οι άνθρωποι, είναι ένα υγιές επενδυτικό περιβάλλον για να ανταγωνιστούν, ώστε κάποια στιγμή το μεγάλο ζώο να φάει το μικρό, όπως γίνεται στη ζούγκλα.

Εκτός βέβαια αν είναι να παρέμβει το κράτος για να τους προσφέρει προστασία.

Να περάσει καμία φορολογία υπέρ τους, κανένα παραθυράκι σε κάποιο νόμο, καμία εξαιρεσούλα, καμία στρεβλωσούλα, καμία φωτογραφική διάταξη. Εκεί αλλάζει το πράγμα. Εκεί και βέβαια πρέπει να παρέμβει το κράτος.

Όση όμως προστασία και να παρέχει το κράτος, όσο ελαχιστοποιημένο και αν είναι το ρίσκο, όσο επικερδής και αν είναι μία δραστηριότητα, αν η ίδια δραστηριότητα είναι πιο επικερδής κάπου αλλού, τότε η βιομηχανία θα πάει εκεί.

Και μία τέτοια ιστορία περίπου είναι και αυτή της Βιοχάλκο. Μία ιστορία που δεν χωράει συναισθηματισμούς, πατριωτισμούς και λαϊκισμό. Αυτό είναι το οικονομικό μοντέλο, αυτό είναι το πολιτικό σύστημα, αυτά τα νούμερα έβγαλαν οι υπολογισμοί των συμβούλων της, αυτή την απόφαση πήρε το ΔΣ της Βιοχάλκο (και της κάθε Βιοχάλκο). Γιατί αυτή η απόφαση θα δώσει το μεγαλύτερο μέρισμα στους μετόχους της στο τέλος της μέρας.

Αν βέβαια ισχυριστείς κάτι τέτοιο θα πέσουν να σε φάνε. Θα σου πουν για τα χρόνια που πάλεψαν στην Ελλάδα, για τον αγώνα που έκαναν να μείνουν βιώσιμοι σε ένα εχθρικό περιβάλλον, για το δύσκολο δρόμο της νομιμότητας.

Πάνω από όλα όμως θα σου μιλήσουν για την αποβιομηχάνιση:

A_better_history_of_corporate_whining_high_qual

 

Δηλαδή έφυγε η Βιοχάλκο (τρίτη βιομηχανία μέσα στο 2013 που μεταφέρει την έδρα της μετά την Coca Cola και τη ΦΑΓΕ) αλλά δεν φταίει σε τίποτα. Εμείς φταίμε που δεν τη στηρίξαμε αρκετά. Τουλάχιστον αυτό δήλωσε σχετικά ο ΣΕΒ.

Σύμφωνα λοιπόν με το ρεπορτάζ, η Βι0χάλκο έφυγε κυρίως εξαιτίας του κόστους δανεισμού, της αδυναμίας των τραπεζών να συνάψουν δάνεια και των υψηλών φορολογικών συντελεστών. Καλοί λόγοι για να την κάνει κάποιος από την χώρα. Εμείς που μένουμε πίσω τα έχουμε λύσει αυτά για αυτό μένουμε Ελλάδα.

Επειδή εμείς είμαστε άνετοι λοιπόν και η βιομηχανία λιμοκτονεί, ο ΣΕΒ καλεί την κυβέρνηση να μην ασχολείται με το ΦΠΑ στην εστίαση (άλλο success story αυτό), αλλά με σοβαρότερα θέματα, όπως το ενεργειακό κόστος για τη βιομηχανία και να γίνει (η κυβέρνηση) ένας σύγχρονος Ρομπέν των Δασών: να πάρει από τους πλούσιους και να τα δώσει στους φτωχούς.

– Για αυτό η κυβέρνηση μείωσε το ΕΤΜΕΑΡ (πρώην τέλος ΑΠΕ) στο μισό σχεδόν για τη βιομηχανία (ισχύει και πλαφόν) και το υπερδιπλασίασε (120%) για τους καταναλωτές.

1

– Για αυτό η κυβέρνηση έχει καταθέσει νομοσχέδιο που προβλέπει αποζημιώσεις για τις πιο ενεργοβόρες βιομηχανίες από ένα ταμείο που θα γεμίζει με χρήματα από τις εταιρίες ηλεκτροπαραγωγής (που θα μετακυλίουν το κόστος σε μας) και από τους παραγωγούς ΑΠΕ (αυτοί δεν μπορούν να μετακυλίσουν το κόστος σε μας, ας κόψουν το λαιμό τους, να τα βάλουν από την τσέπη τους)

– Για αυτό η κυβέρνηση έχει ξεκινήσει εκστρατεία για να μειώσει τις τιμές αγοράς φυσικού αερίου, αλλά αφήνει τη χώρα (δηλαδή εμάς μέσα από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ) να πληρώνει δισεκατομμύρια για την εξάρτησή της από το πετρέλαιο.

– Για αυτό η κυβέρνηση υπονόμευσε στις Βρυξέλλες με τις ευλογίες του ΣΕΒ το ευρωπαϊκό σύστημα εμπορίας ρύπων, το μοναδικό οικονομικό εργαλείο που μπορούσε να δημιουργήσει πόρους για αναπτυξιακή και κοινωνική πολιτική.

– Για αυτό η κυβέρνηση (και) καθ’ υπόδειξη της βιομηχανίας σκοτώνει τις ΑΠΕ και προωθεί περισσότερο λιγνίτη, ίσως και λιθάνθρακα στο κοντινό μέλλον.

– Για αυτό στα υπουργικά γραφεία μπανοβγαίνουν συνεχώς αυτές τις μέρες οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας.

Γιατί τι είναι ο Έλληνας βιομήχανος στο τέλος της μέρας; Ένας δεξιός με αριστερές τσέπες είναι.

 

ΥΓ: δεν πιστεύω ότι η χώρα πρέπει να αποβιομηχανιστεί. Μου είπε όμως ένας συμπαθής εκπρόσωπος χαρτοβιομηχανίας κάποτε σε μία ημερίδα , προκαλώντας θυμηδία στο φιλικό του ακροατήριο: ‘εσείς που είστε οικολόγος, θα πρέπει να προστατεύσετε τη βιοποικιλότητα, είμαστε είδος υπό εξαφάνιση’ . 

Δεν ήξερε ότι ήταν δεινόσαυρος που δεν κατάφερε να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες.