παράδοξο

Η μοναδική φορά που άκουσα σωστή χρήση οξύμωρου σχήματος ήταν σε μία συναυλία του Moby πριν δέκα χρόνια. Από τον ίδιο τον Moby. Και μπορεί τον Moby να τον χάσαμε πλέον, αλλά εγώ δεν μπορώ να τον ξεχάσω κάθε φορά που ακούω Έλληνες (μεγαλο)δημοσιογράφους, παρουσιαστές και πολιτικούς να επικαλούνται στην τηλεόραση το οξύμωρο, κάθε φορά που θέλουν να τονίσουν κάτι περίεργο ή αντιφατικό.

Αυτό δεν είναι οξύμωρο.

Μπορεί να είναι παράδοξο. Όταν μία φαινομενικά λάθος ή αντιφατική αντίληψη / κατάσταση μπορεί να είναι ή να κρύβει κάποια αλήθεια (πχ ‘μερικά ζώα είναι πιο ίσα από άλλα’). Ή όταν μία πρόταση αυτοαναιρείται ή αντικρούει την ίδια της την έννοια (πχ ‘αυτή η πρόταση  είναι ψέμα’ ή ‘θα ήμουν τόσο χαζός για να σβήσω τα ονόματα από τη λίστα;).

Μπορεί να είναι ευφημισμός. Όταν αντικαθίσταται μία αρνητική συνήθως λέξη από μία άλλη πιο ήπια ή ακόμα και τελείως αντίθετη. (πχ ‘Ειρηνικός Ωκεανός’, ‘Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας’, ‘λαϊκός εθνικισμός’).

Οξύμωρο είναι όταν ο προσδιορισμός έρχεται σε αντίθεση με την λέξη που προσδιορίζει. (πχ ‘ανθρωπιστικός πόλεμος’, καθαρός άνθρακας).

Ή ποιοτική τηλεόραση.
ΥΓ: φυσικά αν κάποιος συνεχίζει να μην μπορεί να τα ξεχωρίσει, βάζει ένα #fail και καθάρισε.